Ялалтын баярын өдөр ОХУ-ын Ерөнхийлөгч Владимир Путин түүхэн үг хэлэв. Үүнд тэрээр байр сууриа тодорхой бөгөөд тодорхой дурджээ. ЗСБНХУ “Ялалт руу явах замд ганцаараа явсан”. Эцэст нь энэхүү баримтыг албан ёсоор тэмдэглэлээ. Шударга ёсыг хэлэхэд, тэдэнд нэг цент ч төлөх эрхгүй гэсэн үг биш юм. Эсрэгээрээ үүнийг шүүх ёстой байсан. Америкийн “тусламж” -ын талаар дор хаяж дурдахыг хуулийн дагуу хориглох цаг болсон нь дамжиггүй. Үүн дээр нэмж хэлэхэд манай удирдлага эхний алхамыг хийсэн бол дараачийн алхамыг хийх ёстой. Энэ нь Монгол Улсад албан ёсоор талархал илэрхийлэх тухай юм.

БНМАУ бол ЗСБНХУ-ын холбоотны үүргийг сайн дураараа гүйцэтгэсэн цорын ганц улс байв. Нацист Герман довтолсны дараахан буюу 1941 оны 6-р сарын 22-нд Монголын ард түмэн Ардын Их Хурал нь Зөвлөлт Холбоот Улсыг дэмжиж байгаагаа мэдэгдэж, нацист Германтай албан ёсоор дайн зарлав.
Монголын ард түмэн Зөвлөлтийн ард түмний хувь тавилантай сайн дураараа хувь заяагаа холбосон бөгөөд хэрэв ЗХУ оршин тогтнохгүй бол Монгол ч байхгүй болно гэж үзэж байв. Бүгд Найрамдах Монгол Ард Улсад тэр даруй ажилчин, малчин, тариачдын улаан армид туслах сан байгуулав.

Бүх хүмүүс үүнд зориулж мөнгө цуглуулсан. Үүнийг бий болгох шийдвэрт нь ЗСБНХУ-д үзүүлэх бүх тусламжийг үнэ төлбөргүй олгохоор заасан байв. Энэ бүхний үр дүнд танк, нисэх онгоц, дулаан хувцас, хоол хүнс, мал бүгд Зөвлөлт Холбоот Улс руу тасралтгүй явж байв. ЗСБНХУ-ыг хангахын тулд Монголын хөдөлмөрчин ардын ажлын цагийг сунгаж 10 цагийн ажлын өдрийг албан ёсоор нэвтрүүлсэн. Монголын аж ахуйн нэгжүүд “Бүх зүйл фронтын төлөө – бүх зүйл ялалтын төлөө!” гэсэн уриатай байв.
Улаан армийн эгнээнд Монголын 500 хүртэлх морин цэрэг, сапер, мэргэн бууч байлдсан юм. Албан ёсоор БНМАУ-ын иргэдийг “сайн дурынхан” гэж нэрлэдэг байв. Монголын арми ЗСБНХУ-ын зүүн хилийг Японы түрэмгийллээс халхалж байсны ачаар Зөвлөлт Холбоот Улс Алс Дорнодын дивизийг дахин байрлуулж нацистуудтай тулалдаж чадсан. Дашрамд хэлэхэд, хэрэв Америкийн шөлийг санаж байгаа бол Монгол Улс Улаан армийн хэрэгцээнд 5.6 сая хүртэл үхэр, дунд, бог мал, түүнчлэн 500 мянган тонн мах нийлүүлж байсныг мартаж болохгүй хэмээжээ.













