Cүүлийн өдрүүдэд зохиолын дуучдыг ноолуур гарах үеэр хөдөөгүүр аялан тоглолт хийж, “Хэдэн малчдынхаа мөнгийг “саах” гэлээ” хэмээн шvvмжuлж байна.
Харин уран бүтээлчдийн хувьд: “Дуучид хөдөөний түмэнд зорин очиж үйлчилж байгаа нь буруу гэж үү. Үйлчилгээ үзүүлсэн хүн хураамжаа авах нь нэг талдаа зүйн хэрэг. Улс соёлын бодлогоо а лд аад ч удаж байгаа” гэсэн хариу тайлбар хийгээд байгаа нь бодууштай.
Малчин өрхүүд хаврын улиралд ямаагаа самнаж борлуулах үеэр зохиолын дуучид аялан тоглолт хийдэг нь үнэн. Нөгөө талаар төв суурин газраас алслагдмал ард иргэдэд чиглэсэн соёлын бодлого дутагдаж буй гэдэг нь ч үнэн.
Бүтэн жил хөдөө хөхөрч, гадаа гандаж явдаг малчин иргэдийн хувьд хот суурин газраас урлаг соёлын тоглолт ирэхэд магнайгаа хагартал баярладаг гэхэд хилс биш.
Тиймээс хөдөө орон нутаг руугаа чиглэсэн соёлын бодлого зайлшгүй шаардлагатай байна. Урлаг соёл ганцхан Улаанбаатарт байх албагүй. Хөдөө орон нутагт соёл түгээхээр зардал гарган явж буй уран бүтээлчдийг нийгмийн ийм шилжилтийн үед “Мөнгө саах гэлээ”, “Ноолуур гарах цагаар явлаа” гэж буруутгах нь өрөөсгөл гэлтэй.
МЭДЭЭЛЛИЙН ЭХ СУРВАЛЖ: EGUUR.MN
