Говь-Алтай аймгийн Бугат сумын харьяат, Улсын начин Дугардоржийн Батбаяр гэж ширээлсэн ат аймаар амьтан байлаа. Заал, эндхийн ой наадамд түүн шиг түрүүлдэг бөх үгүй. Өдөрт гурван түрүү авч байсан удаатай. Бүх аварга, арслан, заануудыг цувуулаад хаячихдаг байсан. Харин улсын наадмаар 3-4 даваа хавьцаа хэвтээд өгнө. Наадам өнгөрөнгүүт энд тэндхийн наадам хэсээд түрүүлдэг байсан ч нэг удаа гэнэдэн сэргээш илрээд дахиад барилдахаа байсан юм билээ. Яг энэ хүнтэй адилхан Ховд аймгийн Буянт сумын харьяат “Од” группийн бөх улсын харцага Оргихын Хангай Д.Батбаяртай их төстэй. Нэг талаараа наадмын “од”-гүй мэт. Заал танхим, энд тэндхийн наадамд О.Хангайг хазайлгах хүчин үгүй.
Зүгээр л түлхээд түлхээд цэцэрлэгийн хүүхэдтэй барилдаж байгаа мэт гуядана. Өнөө цагийн өнгийг тодорхойлогч хүчтнүүд болох Г.Эрхэмбаяр, П.Бүрэнтөгс, Н.Намсрайжав, Э.Оюунболд нараар тоглоно. Улсын харцага Төрөөгийн Баасанхүү хөлийг нь даахгүй сөхөрч байх жишээтэй. О.Хангай наадам дөхөх хэрээр унадаг болоод их баяр наадмаар дөрвийн даваанаас хэтрэхгүй. Харин наадмын маргаашнаас уяачдын наадам болоход улсад цол авсан нөхдийг гуядаад явчихаж байна лээ.
Мөн Ховд аймгийн Зэрэг сумын харьяат, Улсын харцага Баярхүүгийн Бат-Өлзий гэж бөх бий. Бас л заал танхимын мангас гэж хэлж болно. Гэтэл улсын наадам ойртох тусам суларч байсаар доор даваанд аймгийн цолтой залуу бөхөд гуядуулж байх жишээтэй. О.Хангай, Б.Бат-Өлзий нарын нөгөө хад бяц атгам бяр чадал хаашаа алга болдог вэ гэсэн асуулт үзэгч фэнүүдийн дунд байсаар, эргэлзээ төрүүлдэг болов. Сэргээшийн асуудал Үндэсний бөхөд нүүрлээд байгаа үед наадмаас бусад үед шинжилгээ авах хэрэгтэй байна.
